هنر ژاپن خصوصا انیمه ها بیش از هر چیز دیگری مدیون تصویر سازی خارق العاده ی آنها از آینده است. تصویری که در نماهای بیشمار آثار انیمیشن به خوبی به چشم می آید. اما آیا این تصاویر در زندگی شهری آنها نیز نمود پیدا کرده است؟ با طرح آریا همراه باشید تا پاسخ این سوآل را در کندو کاو یک خانه ی مدرن ژاپنی بیابیم.

هنر ژاپنی بیش از هر هنر دیگری در دنیا به تراژدی انسانی آکنده است. هنری مملو از المان های ناشناخته ی کهن که برای همه ی مردم دنیا حکم جواهر را دارد. اما معماری ژاپنی بیش از هر چیزی به زمین وابسته است. کمبود جا، مناطق شهری زلزله خیز و البته فزونی جمعیت باعث شده تا این جزیره به محلی برای حفظ سنت های معماری تبدیل شود.

خانه ی اچ اورنج نیز یکی از همین خانه هاست. خانه ای که در یک زمین باریک بنا شده و میان یک ساختمان دیگر و دیواری که حیاط را شکل میدهد محصور گردیده. این دقیقا همان المان مشترک در میان همه ی خانه های ژاپنی است. فضای محدود و خفه که می بایست به لطف هنر به محلی برای زندگی تبدیل شود.

اولین چیزی که پس از ورود به این خانه جلب نظر می کند دیوار نارنجی رنگی است که نقش حفاظ پله های منتهی به سرویس بهداشتی را بازی می کند. این خانه که توسط شرکت Takuro Yamamoto Architects (تاکیرو یاماموتو آرشیتکس) طراحی و اجرا شده است، از جنس بتون است و می توان آن را نمونه ای از خانه های مقاومی دانست که برای مواجه با زلزله ساخته می شوند.

برای حفظ حریم خصوصی ساکنین، معماران توکیویی تصمیم گرفتند؛ پنجره ها را در سمت غربی خانه طراحی کنند و در طرفی که مشرف به ساختمان همسایه بود؛ پنجره های کمی تعبیه شود. شاید به ندرت بتوان استفاده از آیتم های غربی مثل شومینه را در خانه های ژاپنی دید،‌ اما حفظ فضای خصوصی و استفاده از فاکتورهای بصری کهن از نمونه های غیرقابل انکار در همه ی خانه های ژاپنی است.

فضاهای نشیمن شیشه ای در طبقه اول خانه قرار گرفتند تا از منظره بالای دیوار آجری پیرامون حیاط و جنگل های پشت آن بهره ببرند.

تیم معماری برای این خانه نیز مانند پروژه قبلی خود یعنی خانه Little House Big Terrace (لیتل هاوس بیگ تراس)، یک پاسیوی بزرگ طراحی کردند که یک فضای بیرونی اما خصوصی را در طبقه اول برای افراد خانواده فراهم می کند. این پاسیو به شکل یک تراس L شکل است که حول سالن بتنی روشن و فضای ناهارخوری قرار گرفته است.

برای دست یافتن به نمای جنگل و آسمان آبی بالای حیاط، در سمت غرب طبقه اول، یک سری پنجره افقی و یک تراس در هوای آزاد طراحی شد، اما حیاط، خودش واقعاً زیبا نیست زیرا به شدت با آجرها پوشیده شده و یک فضای بسته را به نمایش می گذارد. تیر را به سمت بیرون کج کردند؛ البته با یک فاصله باریک تا بتوانند از حداکثر نور طبیعی از کف تا تراس بهره ببرد.معماران پروژه گفتند که برای رسیدن به این اهداف، یک دیوار عمودی معمولی کافی بود اما این دیوار منجر به تاریک شدن فضای تراس می شد. در نتیجه، یک تیر کج که کمی از کف فاصله دارد؛ انتخاب شد. همانطور که می بینید خانه از شومینه و یا کباب پز بهره نبرده است،‌ اما با این حال می توان گفت که نسبت به این المان ها بی نیاز بوده است.

ارتفاع این تیر کج با دقت طراحی شد؛ به گونه ای که کمتر از نیمی از چشم انداز داخلی خانه را بپوشاند و تنها نمای قابل مشاهده از فضای نشیمن، آسمان آبی و درختان سبز باقی باشد.یک راه پله چوبی که پارکینگ طبقه همکف و اتاق خواب ها را به سالن و سرویس بهداشتی بالا وصل می کند؛ پشت یک جداره بتنی نارنجی رنگ پنهان شده است.راه پله به یک سالن در بالای سرویس بهداشتی و واقع در طبقه دوم کوچک، ختم می شود. جهت پنجره ها و نورگیرهای این قسمت مشرف به مناظر پیرامون است.